Door Marlous Vlasblom-Molendijk
Oprichter van Marvelous Media & Communications
Ik geloof dat ieder bedrijf een verhaal heeft. Niet het verhaal dat op een website staat, maar het verhaal dat zich afspeelt achter de schermen. Juist daar ontstaan de momenten die je bijblijven. Ontmoetingen die uitgroeien tot bijzondere samenwerkingen, gesprekken die je aan het denken zetten en ervaringen die laten zien waarom je ooit bent begonnen.
In deze reeks neem ik je mee in die verhalen. Niet om te vertellen hoe marketing werkt, maar om te laten zien wat communicatie kan betekenen wanneer je echt verbinding maakt.
Zes jaar geleden liep ik een hospice binnen.
Niet als ondernemer. Niet als marketeer. Gewoon als vriend. Een goede vriend van mij verbleef daar in zijn laatste levensfase en eerlijk gezegd vond ik het spannend om naar binnen te gaan. Bij een hospice denk je al snel aan verdriet, stilte en afscheid.
Maar eenmaal binnen ontdekte ik iets heel anders.
Natuurlijk is er verdriet. Natuurlijk zijn er moeilijke momenten. Dat kan ook niet anders op een plek waar mensen palliatieve zorg ontvangen. Maar wat mij vooral raakte, was de warmte. De rust. De manier waarop vrijwilligers, verpleegkundigen en medewerkers met bewoners en hun dierbaren omgaan. Er werd gelachen, herinneringen werden gedeeld en bovenal was er aandacht voor de mens.
Na het overlijden van mijn vriend organiseerden we een klein samenzijn om zijn leven te vieren. Daar ontmoette ik Rianne van Gestel, directeur van Hospice Arco Cavent. We werden aan elkaar voorgesteld door een vrijwilliger, die iets zei wat ik nooit meer ben vergeten.
“Jullie moeten elkaar leren kennen. Jullie zijn allebei bezig met het doorbreken van taboes.”
Op dat moment organiseerde ik nog de Curaçao Pride en stond ik aan de vooravond van mijn avontuur met Marvelous Media & Communications. De dood is misschien wel één van de grootste taboes die er bestaan. Ineens zag ik hoe communicatie ook daar een verschil kan maken.
Rianne en ik spraken af.
Wat een kennismakingsgesprek had moeten zijn, werd een gesprek van vijf uur.
We spraken over communicatie. Over zichtbaarheid. Over hoe belangrijk het is dat mensen weten wat een hospice werkelijk is. Niet alleen een plek om afscheid te nemen, maar vooral een plek waar kwaliteit van leven centraal staat, tot het allerlaatste moment.
Vanaf dat moment mocht Marvelous Media & Communications meebouwen aan de communicatie van Hospice Arco Cavent. Een samenwerking waar we, zes jaar later, nog altijd trots op zijn.
Marketing en een hospice. Op papier misschien een bijzondere combinatie. Voor mij voelde het vanaf het eerste gesprek juist heel logisch. Goede marketing gaat namelijk niet over verkopen. Het gaat over het vertellen van verhalen die verteld moeten worden.
En dat is precies wat Hospice Arco Cavent doet.
Toen tijdens de coronaperiode de jaarlijkse Walk4Light niet door kon gaan, ontstond er een nieuw idee. Samen ontwikkelden we de Week4Light: een campagne waarmee we mensen op een andere manier betrokken hielden en tegelijkertijd geld inzamelden voor het hospice. Inmiddels is de Week4Light uitgegroeid tot een jaarlijks evenement. Eind dit jaar organiseren we de zevende editie, terwijl de fondsenwervingscampagne van Hospice Arco Cavent haar tiende jaar viert.
Deze week zat ik opnieuw met Rianne aan tafel. We bespraken de plannen voor de jubileumeditie. Er werd gelachen, gebrainstormd en natuurlijk ontstond er weer een lijst vol actiepunten.
Toen ik naar buiten liep, dacht ik terug aan die eerste keer dat ik het hospice binnenstapte.
Ik had toen nooit kunnen bedenken dat die ene ontmoeting zo verweven zou raken met het verhaal van Marvelous Media & Communications.
Als ondernemer krijg ik weleens de vraag welke opdracht of welke klant het meest bijzonder is.
Voor mij is dat eigenlijk nooit de juiste vraag.
De mooiste samenwerkingen ontstaan niet door een offerte of een pitch.
Ze ontstaan wanneer je dezelfde overtuiging deelt.
Communicatie is zoveel meer dan een mooie website of een goede socialmediapost. Soms helpt communicatie om een taboe te doorbreken. Soms brengt het mensen in beweging. Soms zorgt het ervoor dat een organisatie kan blijven bestaan.
De mooiste samenwerkingen ontstaan niet altijd aan een vergadertafel. Soms beginnen ze op een plek waar je nooit had verwacht ooit binnen te stappen.
Zes jaar later ben ik nog iedere dag dankbaar dat ik die deur toen wel ben doorgelopen.